“Rozenburg is ons thuis – én onze achtertuin vol industrie”

Marian en Albert wonen al ruim 37 jaar met veel plezier in Rozenburg. Het begon met een praktische keuze, de huizen waren nu eenmaal betaalbaarder dan in Maassluis. Ondertussen is het echt hun thuis geworden. De kinderen zijn er geboren, bakken aan herinneringen zijn hier opgedaan en de omgeving hebben ze in hun hart gesloten.

Over de liefde voor Rozenburg en de omgeving gingen wij met ze in gesprek. Ze geven aan: “Wat Rozenburg zo bijzonder maakt? Dat is de unieke combinatie van dorps leven én het wonen midden in een van de grootste industriegebieden van Nederland. En dat vinden wij geen tegenstelling. Integendeel zelfs.

Gegrepen door de industrie
We zijn al zo’n 25 jaar actief betrokken bij de industrie hier in de regio. Niet als werknemer, maar als nieuwsgierige en geïnteresseerde bewoners. Vanaf de eerste keer dat we met onze kinderen een ‘Dag van de Chemie’ bezochten, werden we gegrepen door wat er zich allemaal afspeelt achter de hekken van de fabrieken.

Sindsdien hebben we tientallen bedrijfsbezoeken gedaan: van Shell en Kemira tot AVR, DCMR en vele anderen. Elk bezoek geeft weer nieuwe inzichten. We vinden het ronduit fascinerend hoe alles met elkaar verbonden is. Hoe afvalstoffen van het ene bedrijf worden hergebruikt door het andere. Hoe leidingen, pijpen en installaties een enorme keten vormen waar zoveel intelligentie achter zit.” Marian legt uit: “Als je daar loopt en je ziet hoe alles op elkaar aansluit – dat is gewoon knap. Die buizen, die verbindingen, de schaal waarop het gebeurt. Dan denk ik: dit is niet zomaar een fabriek, dit is een slim systeem.”

Ontwikkeling van dichtbij zien
Samen vertellen ze verder: “En het blijft ons boeien. Als we zien dat er weer een bedrijfsbezoek georganiseerd wordt, schrijven we ons meteen in. Voor ons is dat hét moment om vragen te stellen, kennis op te doen, en met eigen ogen te zien hoe de industrie zich ontwikkelt. De komst van waterstofprojecten volgen we met interesse – ook al is daarover nog veel onduidelijk. Meer transparantie zou welkom zijn, zeker als het gaat om de impact op onze leefomgeving.”

Maar laat één ding duidelijk zijn: we ervaren nauwelijks overlast. “Je hoort mensen soms klagen,” zegt Albert, “maar zelf hebben wij daar nooit last van gehad. En als je ergens woont waar 24 uur per dag bedrijvigheid is, dan hoort daar geluid bij.”

“Voor ons voelt het juist als thuiskomen, wanneer we van vakantie terugrijden en de lichtjes van de Botlek aan de horizon zien verschijnen. Het is een landschap dat voor ons net zo vertrouwd is als de straat waarin we wonen. Rozenburg is misschien klein, maar zit vol dynamiek. We zijn trots op waar we wonen, en nog trotser op dat we zo dicht bij iets zó groots mogen leven.”